Bir zamanlar, tek oyunculu veya çok oyunculu oyun yoktu. Tüm oyunlar tek oyunculuydu. Her şey böyle başladı. Peki, nasıl oldu da yalnız oynamaktan, internet üzerindeki tamamen yabancılarla oynamayı tercih etmeye geçtik? Bu yolculuk, ya da daha doğrusu çok oyunculu oyunlara geçiş, sizinle paylaşmak istediğimiz oldukça ilginç bir hikaye.

Çok Oyunculu Oyunlar Farklı Şeylere Yanıt Oldu

İki on yıl önce, oyunlarda çok oyunculu oyundan bahsetmek tamamen farklı bir konu gibi geliyordu. Neredeyse bir moda gibi hissediliyordu çünkü bir noktada, tüm oyunların çok oyunculu modlar sunduğu görünüyordu, bu oyunlar geleneksel olarak tek oyunculu başlıklar olsa bile. Bu, bazılarının düşündüğü kadar büyük bir devrim değildi ve bu oyunlardaki tek oyunculu anlatılar dokunulmamış kaldı. Ama işte buradayız, neredeyse iki on yıl sonra ve etkileşimli eğlencemiz büyük ölçüde çok oyunculu oyunlar tarafından şekillendiriliyor. Çok oyunculu oyunların ivmesi daha hızlı ve sert bir şekilde ilerliyor. Bu, kademeli bir evrimden çok, neredeyse her gün yeni formların ortaya çıktığı sürekli bir yeniden icat akışı gibi. Sanki endüstri kolektif olarak artık duracak zaman yokmuş gibi karar vermiş. Tek oyunculu modlar, çok oyunculu oyun deneyimine bir ekleme haline geldi, her şeyin başladığı yerin tam tersine. Ve iyi bir yüzdelik oyuncu hala tek oyunculu oyunları tercih etse de, çok oyunculu oyunlar bir norm haline geldi, ekleme değil.

Video oyunları, etkileşimli katılım yoluyla bir hikaye anlatan bir ortamdı ve oyuncuları bu dijital deneyimin katılımcıları haline getiriyordu. Geliştiriciler arasında daha zengin ve daha iddialı anlatılar yaratma konusunda bir rekabet vardı. Şimdi, birçok kişi bununla bile ilgilenmiyor. Ortamın ne söyleyebileceğini veya nasıl büyüyebileceğini keşfetmek yerine, birçok seri, hikaye fikrini tamamen bir kenara atarak, oyunculara bir çevrimiçi harita, bazı hedefler ve günü kapatmayı yeterli görüyor. Elbette, bazı oyuncuların istediği şey: sonsuz bağlı oyun deneyimi ve sürekli bir etkileşim döngüsü. Ve bu değişimin neden gerçekleştiğini hem oyuncunun hem de stüdyonun perspektifinden tamamen anlıyoruz. Mantıklı. World of Warcraft, tüm kusurları ve tuhaflıklarıyla birlikte, endüstrinin daha önce görmediği bir gelir standardı belirledi ve dürüst olmak gerekirse, hala görmedi. Her büyük stüdyo bunu kopyalamaya çalıştı ve çoğu başarısız oldu, hatta Blizzard bile. Sonra League of Legends geldi ve senaryoyu tersine çevirdi, oyunu ücretsiz verip sadece $10'lık kostümler satarak milyonlar kazanabileceğinizi kanıtladı. İşte bu, çünkü oyuncular tamamen içindeydi. Şimdi, bu iş modelinin sonuçlarını görmeye başlıyoruz.

Çevrimiçi Kumarhanelerin Hikayesi

Çevrimiçi kumarhaneler, çok oyunculu, etkileşimli eğlenceden bahsederken mükemmel bir şekilde uyum sağlıyor. Başlangıcından itibaren bu konuda şeffaf oldular - tam olarak böyle hayal edildi. Ve çevrimiçi kumarhane pazarının yıllar içinde evrildiğini güvenle söyleyebiliriz, ancak temel deneyim aynı kalıyor. Operatörler bu formülü uzun zaman önce keşfettiler ve şimdi varyasyonlar çoğunlukla yerelleştirme, bonuslar, özel teklifler gibi konular etrafında dönüyor. Örneğin, Hindistan'da, Big Boost India, bu doğrultuda özelleştirilmiş oyun deneyimleri sunuyor ve bazen markalar, birkaç farklı pazar için yerelleştirilmiş versiyonlara da sahip. Farklı insanlara aynı oyun deneyimini sunmanın iyi bir yolu, oyun endüstrisinin öğrenmesi gereken bir şey.

Çok Oyunculu Oyunlar Endüstriyi Yönetmeye Devam Ediyor

Geliştiriciler için, yalnızca çok oyunculu oyunlara odaklanmak genellikle pratiklik meselesi haline geliyor. Bu, yalnızca bir oyuncuya hitap etmek için çok fazla emek gerektiren geniş tek oyunculu kampanyalar yaratma labirentinden kaçınıyor, ister lineer ister açık dünya olsun. Overwatch iyi bir örnek oldu. Başlangıçta Blizzard’ın iddialı Proje Titan’ının bir parçasıydı, geniş, gerçekleştirilmemiş bir dünya, bu iddiadan vazgeçerek daha sade bir odaklanmayı tercih etti. Artık büyük ortamlar ve derin mitolojilerle uğraşmak yerine, birkaç çok oyunculu harita ve rekabetçi oyun için oluşturulmuş bir kahraman kadrosuna dayanıyor. Bu bir gerileme mi yoksa sadece verimlilik mi? Kime sorduğunuza bağlı. Ya da belki satmak daha kolaydır. Her halükarda, çok oyunculu ve etkileşimli eğlenceye geçiş, evrimden çok, ortamın ilk başta neyi benzersiz kıldığını unutmak gibi hissediliyor. Yine de, lobinin dolu olduğu bir ortamda gerçekten "benzersiz" isteyen kim var?